kopvoeters van klei

De koppoter of kopvoeter is een tekening van een menselijke figuur, waarbij de romp ontbreekt, en voeten (soms ook handen) rechtstreeks aan het hoofd worden getekend. De term wordt ook gebruikt voor de tekening als geheel en tevens als aanduiding voor een ontwikkelingsfase bij kinderen (peuters en kleuters): de kopvoetersfase of koppoter(s)fase. Stijlelementen en vormelementen van koppoters worden in het latere leven nog gebruikt, ook door kunstenaars. Anderzijds kan het blijven gebruiken van deze elementen wijzen op een verstoorde persoonlijkheidsontwikkeling.

img_0045

Een koppoter of kopvoeter bestaat enkel uit een rond of ovaal hoofd, waar gewoonlijk twee benen direct op aansluiten. Soms sluiten ook de armen direct aan het hoofd, of worden ze haaks op de benen getekend. Het kan ook dat alleen armen, en geen benen getekend worden. De ledematen worden getekend als lijnen. Al vanaf het begin van de koppotersfase is in het hoofd gewoonlijk met stippen of korte strepen een aanduiding van mond en ogen gemaakt. Gewoonlijk wordt verondersteld dat het kind zichzelf tekent, of niemand in het bijzonder. Later in de fase is soms af te leiden dat het kind zichzelf afbeeldt.

Waarom kopvoeters:  ‘Kinderen worden eerst met het gezicht geconfronteerd, dat is immers het deel van het lichaam dat hen het meest opvalt omdat de mimiek zo uitgesproken is. Ze merken ook dat benen heel belangrijk zijn en veel bewegen. De romp valt hen niet echt op, behalve dan als de mama zwanger is. Dan zie je weleens een kopvoetertje met en bol tussen de stokkebeentjes verschijnen.’ ‘Kleuters zijn zich nog niet bewust van hun lichaam. het is de leeftijd waarin ze zich lichaamsbewust worden. Ook is de motoriek nog niet verfijnd.

in klei maken de kleuters ook kopvoeters dus het heeft niet alleen met de motoriek te maken maar inderdaad met de lichaamsbeleving van het kind.

 

Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *